* Metro belt Mario van der Ende (7)
Maandag 30 Juni 2008 - 11:24
Het EK zit erop, dus vandaag verscheen voor de laatste keer de rubriek Metro belt Mario. De slotaflevering was alweer de zevende keer tijdens het Europees kampioenschap dat ik deze rubriek met de voormalig topscheidsrechter maakte. Ik vroeg hem naar zijn mening over het optreden van de Italiaanse scheidsrechter Roberto Rosetti tijdens de finale en wilde ook graag weten wat hij van het algehele niveau van de arbitrage vond. Klik op de link voor de laatste aflevering van de rubriek Metro belt Mario.
Over Studio Sport-verslaggever Bert Maalderink (foto) kun je zeggen wat je wilt, maar bang is hij zeker niet. Gevreesd vanwege zijn scherpe vraagstelling, geen last van autoriteitenvrees. Nu neemt hij ontslag, omdat hij zich niet gesteund en geen vertrouwen voelt vanuit de NOS-hoek tijdens het EK. Met bondscoach Marco van Basten lag hij overhoop. Na afloop van een persconferentie, toen Van Basten en perschef Kees Jansma in de veronderstelling waren dat de microfoons uit stonden, sprak Van Basten zijn onvrede uit over de vraagstelling van Maalderink. Alle commotie er omheen bracht Maalderink er toe zijn ontslag in te dienen. Wat is dat toch bij de NOS? Voortdurend ligt de omroep met haar mensen rollenbollend over straat, zelfs tot de rechtszaal aan toe.
Het tweede zomervakantie boek is van Hugo Borst met de titel Schieten op Volkert van der G. Borst is niet alleen de ideale provocateur op zondagavond bij Studio Sport, maar ook één van de betere non-fictieauteurs. In zijn nieuwste boek verzamelde Borst zijn beste voetbalverhalen. Op een dag worden zes vrienden door een medewerker van de gevangenis in Scheveningen uitgenodigd om 'binnen' een potje te voetballen tegen wat kruimeldieven en tasjesrovers. Ze twijfelen, maar doen het. Eenmaal binnen staan ze oog in oog met Nederlandse ergste misdadigers (...) Dan zien ze wie er op doel staat. Ongelofelijk: de moordenaar van Pim Fortuyn. In het titelverhaal 'Schieten op Volkert van der G.' beschrijft Borst deze bizarre wedstrijd. De spanning is om te snijden, het drama nooit ver weg.
De ingetrokken tweede gele kaart voor de Rus Denis Kolodin in de wedstrijd Nederland - Rusland is genoeg aanleiding voor een zesde rubriek Metro belt Mario. De opmerkelijke beslissing van de Slowaakse arbiter Lubos Michel kon op weinig bijval rekenen van voormalig toparbiter Mario van der Ende. En ook het besluit van Michel om geen strafschop te geven na de overtreding van John Heitinga op Yuri Zhirkov vond Van der Ende onjuist. Daarnaast vroeg ik hem om zijn opinie over de finalescheidsrechter, de Italiaan Roberto Rosetti. Klik op de link.
Van atletiek heb ik als sportjournalist niet veel kaas gegeten, daarom is het leuk om ook eens naar dit soort evenementen te gaan. Atletiekvereniging Atverni in Nieuwegein bestond afgelopen weekend 25 jaar. Aanleiding voor een groot feest. Bovendien organiseerde de club voor het eerst in de geschiedenis een estafettemarathon. De lopers waren nauwelijks te benijden. Het was broeierig warm en er stond nogal wat wind. De organisatie kon desalniettemin terugkijken op een geslaagd evenement. Voor AD/Utrechts Nieuwsblad maakte ik het volgende verslag. Klik op de link.
Uiteindelijk was het dan toch nog een lange korfbalcompetitie, waarin ik voor AD/Amersfoortse Courant ploegen volgde die dit seizoen één of meerdere keren promoveerden. De korfbalclubs in de regio Amersfoort doen het goed. Antilopen pakte twee titels en promoveerde naar de overgangsklasse (veld) en hoofdklasse (zaal). Telstar mag het komend seizoen op het veld een stapje hoger proberen in de eerste klasse. Zaterdag bezocht ik in Nijkerk de beslissingswedstrijd tussen Sparta Nijkerk en Wit-Blauw uit Kampen. De Spartanen wonnen en spelen komend seizoen ook in de eerste klasse. In de zaal werd de ploeg al kampioen, waardoor ze ook daar in de eerste klasse korfballen. Een knappe prestatie. Klik op de link voor het verslag van het beslissingsduel dat ik voor AD/Amersfoortse Courant schreef.
In de vijfde aflevering van de rubriek Metro belt Mario blik ik samen met voormalig topscheidsrechter Mario van der Ende terug op de groepsfase van het EK. De geboren Hagenaar is over het algemeen zeer te spreken over de arbitrage, hoewel hij vindt dat niet iedereen zijn niveau haalde. Ook reageerde hij op het besluit van de UEFA om landgenoot Pieter Vink naar huis te sturen. Over Vinks dubbele optreden was Van der Ende best te spreken, maar in één van de eerste rubrieken die ik met hem maakte, meldde hij al dat Vink niet hoog in de hiërarchie staat. Tot slot vraag ik zijn opinie over Lubos Michel, de leidsman bij Nederland - Rusland. Klik op de onderstaande link.
Nu Barack Obama officieel is uitgeroepen tot de kandidaat namens de Democraten voor het presidentschap van Amerika, is het tijd om me nog wat verder in zijn ideeën te verdiepen. Na mijn verjaardag, vorige maand, kocht ik het boek De Herovering van de Amerikaanse Droom, de biografie van Obama. In het Engels is de titel The Audacity of Hope. Het boek geeft een uniek kijkje in de Amerikaanse politiek en de invloed daarvan op het dagelijks leven. In dit boek heeft Obama zijn politieke filosofie verder uitgewerkt, zonder de werkelijkheid en de nieuwe verhoudingen van de wereld in eenentwintigste eeuw uit het oog te verliezen. Ben benieuwd. De komende tijd komen er nog een paar boeken aan de orde die de moeite ongetwijfeld meer dan waard zijn.
"Over the years, I’ve been deeply moved by the people who’ve told me they wished they could feel inspired and hopeful about America the way people did when my father was president." Dat schrijft Caroline Kennedy, de dochter van John F. Kennedy, in een gloedvol betoog in de Amerikaanse kwaliteitskrant The New York Times. Daarin steunt zij senator Barack Obama. Kennedy vindt dat het tijd is voor nieuw leiderschap. "We have that kind of opportunity with Senator Obama. It isn’t that the other candidates are not experienced or knowledgeable. But this year, that may not be enough. We need a change in the leadership of this country, just as we did in 1960." Kennedy is lovend over Obama. "I have never had a president who inspired me the way people tell me that my father inspired them. But for the first time, I believe I have found the man who could be that president. Not just for me, but for a new generation of Americans." Een prachtig artikel. Klik op de link om 'm volledig te lezen.
Beslissingsduels in de strijd tegen degradatie zijn zelden goed. Dat mocht ik afgelopen zaterdag met eigen ogen aanschouwen. De Amersfoortse korfbalvereniging MIA en DKOD uit Heelsum moesten in een onderling duel uitmaken wie volgend seizoen nog in de tweede klasse zou spelen. Op het veld van Sparta Nijkerk ontspon er vooral een spannende, maar zeker geen goede wedstrijd. Ook al omdat de scheidsrechter niet de beste dag uit zijn loopbaan beleefde. Uiteindelijk won MIA in de slotfase ternauwernood met 14-13 en was de vreugde compleet. Voor AD/Amersfoortse Courant reisde ik naar Nijkerk en maakte het volgende verslag.
De tweede week van het Europees kampioenschap is verstreken en ook de Nederlandse arbiter Pieter Vink heeft zijn tweede wedstrijd gefloten. Spanje - Zweden stond onder zijn leiding. Met oud-topscheidsrechter Mario van der Ende blik ik namens dagblad Metro terug op het optreden van Vink. Van der Ende vond het 'minder overtuigend dan zijn eerste wedstrijd'. Ook legde ik hem de vragen voor of de scheidsrechters Herbert Fandel en Howard Webb correct handelden bij de niet gegeven strafschop voor Frankrijk na de handsbal van André Ooijer en de penalty voor Oostenrijk in de slotfase van de wedstrijd tegen Polen. Klik op de onderstaande link voor de antwoorden.
Wie het precies zei, weet ik niet, maar ooit deponeerde iemand de volgende stelling: je wint niet alleen waardig, maar je verliest ook waardig. Maar in Zweden zijn ze laaiend op scheidsrechter Pieter Vink. Johan Elmander had in hun ogen een strafschop moeten krijgen en coach Lars Lagerbäck mopperde dat zijn ploeg 'in de tweede helft nauwelijks een vrije trap meekreeg'. Calimero-gedrag vanuit het Scandinavische land. Want de Nederlandse arbiter had net zo goed de Spanjaarden een penalty kunnen en misschien wel moeten geven. Een lezerscorrespondent van AD Sportwereld schreef een artikel met de kop: "Pieter, ga niet naar Zweden op vakantie." Klik op de onderstaande link om het verhaal te lezen.
Als korfbalwatcher van AD/Amersfoortse Courant volgde ik de verrichtingen van Erwin Ligt maar liefst zeven seizoenen. Drie jaar als coach van Sparta Nijkerk en vier jaar als oefenmeester van Antilopen uit Leusden. Nu is voor de 40-jarige Zutphenaar mooi geweest. In vier seizoenen pakte hij met Antilopen vier titels, waarvan twee in zijn laatste jaar. Een bijzondere prestatie. Voor AD/Amersfoortse Courant een prima aanleiding om hem eens te bevragen over zijn ervaringen in Leusden, waar hij niet alleen hoogte- maar ook dieptepunten meemaakte. Klik op de onderstaande link voor het verhaal met Erwin Ligt.
Na een interview en twee eerdere rubrieken Metro belt Mario is het nu alweer tijd voor de derde aflevering van deze rubriek. Met oud-topscheidsrechter Mario van der Ende volgen we de verrichtingen van de arbitrage op het EK en in het bijzonder die van landgenoot Pieter Vink. Deze keer bevraag ik Van der Ende over de Oostenrijkse kritiek op Vink na zijn vroeg gegeven penalty, de beslissing van de assistent-scheidsrechter om het eerste doelpunt van Ruud van Nistelrooy tegen Italië goed te keuren en de aanstelling van de Duitser Herbert Fandel bij Nederland - Frankrijk. Klik daarvoor op de onderstaande link.
Hij floot op het EK van 1996 in Engeland en de WK's van 1994 en 1998 in Amerika en Frankrijk. Vorig jaar scheidden de wegen tussen hem en de KNVB. Maar oud-topscheidsrechter Mario van der Ende (52) is niet in een hoekje weggekropen. Sterker nog, sinds zijn vertrek uit de Zeister bossen horen we vaker van hem dan ooit. In zijn internetcolumns op de site van Elf Voetbal volgt hij de arbitrage zeer kritisch. Van der Ende heeft weinig goede woorden over voor het aanstellingenbeleid van scheidsrechtersbaas Jaap Uilenberg. Ook in het interview dat ik namens dagblad Metro met hem maakte, was hij duidelijk. "Of de verantwoordelijken in de spiegel zullen kijken? In de letterlijke zin van het woord doen ze dat vast, want ze zijn ijdel zat en zitten overal op het ereterras. Maar over hun eigen functioneren, betwijfel ik dat ten zeerste." Klik op de link voor het verhaal.
Het was vorige week donderdag, 5 juni, exact vier jaar geleden dat Ronald Reagan overleed. De veertigste president van de Verenigde Staten leed vanaf 1994 aan de ziekte van Alzheimer, maar het duurde tien jaar voordat er een einde kwam aan 'the journey that will lead me into the sunset of my life'. Twee jaar geleden bezocht ik in Simi Valley in California, een goed uur rijden ten noord-oosten van Los Angeles, de Ronald Reagan Presidential Library and Museum. De locatie, het museum, de rondleiding en zijn laatste rustplaats maakten veel indruk op me. The Great Communicator, zoals één van zijn vele bijnamen luidde, is na zijn dood misschien nog wel populairder dan tijdens zijn presidentschap van 1981 tot 1989. Voor een schoolopdracht aan de School voor Journalistiek mocht ik een necrologie over hem schrijven. En op internet circuleren verschillende Tributes to Ronald Reagan. Klik op de onderstaande link voor één daarvan.
Het was een lang korfbalseizoen, maar wel één van de meest fascinerende die ik als vaste volger van de korfbalclubs Antilopen uit Leusden en Telstar uit Hoevelaken meemaakte. De prestaties van beide ploegen waren knap. Antilopen wist twee keer kampioen te worden, zowel op het veld als in de zaal. In de zaalcompetitie promoveerde de club zelfs naar de hoofdklasse. In sporthal De Korf zag ik namens AD/Amersfoortse Courant zinderende wedstrijden in een prachtige ambiance. Hoezo, korfbal een saaie sport? Telstar vierde feest op het veld met promotie naar de eerste klasse. Het zaalseizoen verliep een stuk stroever, waarin handhaving in de eerste klasse ternauwernood werd veilig gesteld. Afgelopen weekend schreef ik het laatste korfbaloverzicht van dit seizoen. Dat de volgende competitie maar net zo fascinerend mag worden.
Voor Metro bel ik een aantal keer per week met Mario van der Ende. Met de voormalig toparbiter volg ik de arbitrage tijdens het EK op de voet en dan in het bijzonder de verrichtingen van onze landgenoot Pieter Vink. Gisteravond was het de tweede keer dat ik hem belde voor de rubriek 'Metro belt Mario'. De 52-jarige oud-scheidsrechter was zeer te spreken over het eerste optreden van Vink, maar plaatste een, terechte, kritische kanttekening bij de niet gegeven tweede gele kaart voor de Oostenrijker Emanuel Pogatetz. Klik op de onderstaande link voor de korte rubriek met Van der Ende.
In De Volkskrant van afgelopen zaterdag las ik een interessant maar wrang achtergrondartikel over Barack Obama. De Democratische presidents- kandidaat identificeert zich in zijn toespraken met drie bijzondere Amerikanen: Abraham Lincoln, John F. Kennedy en Martin Luther King. Saillant detail: alle drie werden vermoord. En in de afgelopen week dat de zwarte senator zijn kandidatuur definitief veilig stelde, is het exact veertig jaar geleden dat Robert F. Kennedy (foto), presidentskandidaat voor de Democraten, in het Ambassador Hotel in Los Angeles bij een laffe aanslag het leven liet. Toeval? Waarschijnlijk wel, maar vele Amerikanen vrezen voor het leven van Obama. Klik op de onderstaande link voor het artikel in De Volkskrant.
Na Jan Wegereef in 2002 duurde het zes jaar voordat er weer een Nederlandse scheidsrechter actief is op een eindtoernooi. Nu is het de beurt aan Pieter Vink die de Nederlandse arbitrale eer op het Europees kampioenschap in Oostenrijk en Zwitserland hoog moet houden. Zondag mag Vink Oostenrijk - Kroatië in goede banen leiden. Namens Metro reisde ik twee weken geleden naar zijn woonplaats Noordwijkerhout en sprak ruim een uur met de scheidsrechter. Over zijn bijna einde loopbaan in 2002, de kritiek op scheidsrechterscoördinator Jaap Uilenberg en zijn verwachtingen op het EK. Klik op de onderstaande link voor het verhaal.
“America, this is our moment. This is our time. Our time to turn the page on the policies of the past.” Na een strijd op leven en dood heeft Barack Obama de nominatie van de Democratische partij voor het presidentschap eindelijk binnen. Hoewel Hillary Clinton, hoe kinderachtig, haar verlies nog steeds officieel moet toegeven, heeft de senator uit Illinois geschiedenis geschreven. De eerste zwarte kandidaat voor het presidentschap. Dominee Jesse Jackson probeerde het al in de jaren tachtig, maar Amerika lijkt nu echt klaar voor een zwarte president. In de nacht van dinsdag op woensdag zag ik op CNN hoe Obama zijn zegetocht voltooide. Een kippenvelmoment. En na een zo'n lange strijd hoop ik dat hij in januari als 44ste president van Amerika wordt geïnaugureerd.
De nieuwste editie van De Pupillentrainer is bij de abonnees op de deurmat gevallen. In de achtste editie van dit vakblad heb ik een groot verhaal geschreven over de jeugdopleiding van USV Hercules uit Utrecht. Daarvoor interviewde ik Mark de Horn. Hij is sinds dit seizoen fulltime in dienst bij de club als jeugdmanager. Hercules plukt daar nu heel duidelijk de vruchten van. Er is een solide beleid. Het gaat zelfs zo goed, dat de club de aanwas van nieuwe jeugdleden bijna niet meer aankan. De accommodatie achter de Utrechtse Veemarkt barst uit haar voegen. Een luxeprobleem. Uit de mond van De Horn tekende ik het succesverhaal op en sprak met hem eveneens over de samenwerking met PSV. Klik voor meer informatie over De Pupillentrainer op de onderstaande link.
Het lijkt erop dat de strijd om de Democratische nominatie tussen Barack Obama en Hillary Clinton in zicht is. En dat is voor de Democratische partij het beste. CNN meldt dat Clinton vanavond in New York haar verlies erkent en haar achterban oproept zich massaal achter Obama te scharen. Vandaag zijn tevens de laatste voorverkiezingen in South Dakota en Montana. Obama ligt daar in de peilingen voor op Clinton. Hoewel Obama nog niet het aantal gedelegeerden achter zich heeft om zichzelf officieel tot winnaar uit te roepen, kan Clinton hem niet meer inhalen. Het wordt dus weer een spannende dag. Gooit Hillary de handdoek? En doet ze dat in ruil voor het vice-presidentschap? We gaan het zien.
Ze hadden zich bij Hoogland zoveel voorgesteld bij de finale van de nacompetitie. Maar de promotiedroom eindigde in een nachtmerrie. In de finale tegen Pancratius, gespeeld op het terrein van hoofdklasser AFC in Amsterdam, kregen de Hooglanders een lesje efficiëntie. Binnen een kwartier stond de opponent uit Badhoevedorp al met 2-0 voor. Vanaf dat moment bokste Hoogland tegen een schier onmogelijke opdracht aan. Daarbij had de ploeg ook nog eens de pech dat de aan de 1-0 en 3-0 een sterke buitenspellucht zat, maar de protesten mochten niet baten. Hoogland speelt volgend seizoen 'gewoon' in de derde klasse. Klik op de onderstaande link voor mijn verslag in AD/Amersfoortse Courant.
De korfballers van Antilopen hebben een bijzonder seizoen achter de rug. De ploeg van Erwin Ligt pakte in de zaal verrassend de titel en promoveerde naar de hoofdklasse. Ik mocht het allemaal van dichtbij meemaken en zag prachtige wedstrijden in een fantastische ambiance. Veldkorfbal staat in schril contrast bij zaalkorfbal. Antilopen moest kampioen worden, omdat het daar een klasse lager speelde dan in de zaal. Een must dus. Zaterdag mocht Antilopen zich opnieuw tot kampioen kronen en speelt daardoor komend seizoen op het veld in de overgangsklasse. Ik reisde voor AD/Amersfoortse Courant naar Den Haag en tekende het volgende verhaal op.